Clear ລາວ

ຄວາມງາມອາໄສຢູ່ໃນຊ່ອງຫວ່າງລະຫວ່າງ

ທ້ອງຟ້າບໍ່ຮຽກຮ້ອງຫຍັງແຕ່ໃຫ້ທຸກຢ່າງ

ດົນຕຣີຄືສຽງຂອງອາລົມຍາມອາລຸນໃໝ່

ໃນທຸກຈຸດຈົບມີການເລີ່ມຕົ້ນໃໝ່ງຽບໆ

ສິນລະປະຄືຮອຍນິ້ວມືຂອງຈິດວິນຍານ

ຄວາມງຽບເວົ້າດັງກວ່າພັນຄຳເສີຍອີກ

ການສ້າງສັນເລີ່ມຕົ້ນບ່ອນທີ່ຄວາມກ້າ

ແສງເຊົ້າເຜີຍສິ່ງທີ່ກາງຄືນເຊື່ອງໄວ້

ທຸກອາລຸນຄືຄຳເຊີນໃຫ້ເລີ່ມຕົ້ນໃໝ່

ເຮົາຄືເລື່ອງລາວທີ່ເຮົາເລືອກຈະເລົ່າ

ທະເລຈື່ຈຳສິ່ງທີ່ເຮົາພະຍາຍາມລືມ

ມີຄວາມງາມຊະນິດພິເສດທີ່ດຳລົງຢູ່ໄດ້ສະເພາະໃນຄວາມບໍ່ສົມບູນແບບ ແຈກັນແຕກທີ່ສ້ອມດ້ວຍຄຳ ທຳນອງທີ່ສັ່ນກ່ອນຈະພົບໂນດທີ່ຖືກ ບົດສົນທະນາທີ່ສະດຸດເຂົ້າກັບຄວາມຈິງອັນບໍ່ຄາດຄິດ ເຮົາໃຊ້ເວລາຫຼາຍກັບການໄລ່ຕາມຄວາມສົມບູນແບບ ຈົນລືມວ່າສິ່ງທີ່ສຳຜັດໃຈເຮົາເລິກທີ່ສຸດຄືສິ່ງທີ່ບໍ່ຮຽບ ບໍ່ສຳເລັດ ແລະແຕກຮ້າວເລັກນ້ອຍ

ພາສາຄືຂົວເຊື່ອಮລະຫວ່າງຈິດໃຈໜຶ່ງກັບອີກຈິດໃຈໜຶ່ງ ທຸກຄຳທີ່ເຮົາເວົ້າແບກນ້ຳໜັກຂອງຫຼາຍສັດຕະວັດ ຖືກຫຼໍ່ຫຼອມໂດຍລິມຝີປາກນັບບໍ່ຖ້ວນກ່ອນເຮົາ ເມື່ອເຮົາຂຽນ ເຮົາເຂົ້າຮ່ວມກັບສາຍໂສ້ອັນບໍ່ຂາດສາຍຂອງການສະແດງອອກຂອງມະນຸດ ການຈັດຕົວອັກສອນມອບສຽງໃຫ້ຄຳເຫຼົ່ານີ້

ບົດສົນທະນາທີ່ດີທີ່ສຸດເກີດຂຶ້ນໂດຍບໍ່ໄດ້ວາງແຜນ ເລີ່ມຈາກຄຳຖາມ ທ່ອງໄປໃນຄວາມຊົງຈຳ ແລະຄວາມຄິດເຫັນ ຢຸດພັກເພື່ອຫົວ ແລະມາຮອດບ່ອນທີ່ບໍ່ມີໃຜຄາດຄິດ ການແລກປ່ຽນອັນບໍ່ມີບົດນີ້ຄືບ່ອນທີ່ການເຊື່ອຕໍ່ທີ່ແທ້ຈິງອາໄສຢູ່ ບໍ່ແມ່ນໃນການນຳສະເໜີທີ່ຂັດເກົາ ແຕ່ໃນການກະທຳທີ່ເປັນທຳມະຊາດ

ມີບາງຢ່າງໃນຍາມເຊົ້າຕຣູ່ທີ່ບໍ່ໄດ້ເປັນຂອງໃຜ ກ່ອນທີ່ເມືອງຈະຕື່ນ ກ່ອນຂໍ້ຄວາມທຳອິດຈະມາຮອດບົນມືຖື ມີໜ້າຕ່າງເວລາສັ້ນໆ ທີ່ຍັງບໍ່ມີໃຜອ້າງສິດ ແສງໃນຊົ່ວໂມງນັ້ນຕ່າງອອກໄປ ນຸ່ມນວນກວ່າ ແລະຜ່ອນປຣົນກວ່າ ຣາວກັບໂລກເອງຍັງຕັດສິນໃຈບໍ່ໄດ້ວ່າຈະເປັນມື້ແບບໃດ ໃນນາທີງຽບໆ ເຫຼົ່ານັ້ນ ຈິດໃຈເຄື່ອນໄຫວອິດສະຫຼະ ບໍ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍພາຣະໜ້າທີ່ ນັກຂຽນຮູ້ຄວາມລັບນີ້ມາດົນ ຊົ່ວໂມງກ່ອນຮຸ່ງສາງໄດ້ສ້າງຖ້ອຍຄຳທີ່ຈິງໃຈທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ເຄີຍຖືກບັນທຶກລົງກະດາດ ມີຄວາມເປາະບາງໃນຄວາມຄິດຍາມເຊົ້າ ທີ່ຈິດໃຈຕອນບ່າຍຈະບໍ່ມີວັນຍອມໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ ຄວາມຄິດທີ່ຈະຍັງຄົງຖືກຝັງຢູ່ໃຕ້ສຽງຣົບກວນ ແລະຄວາມຈຳເປັນຂອງວັນໄດ້ລອຍຂຶ້ນມາ ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຊົ່ວໂມງເຫຼົ່ານີ້ມີຄ່າບໍ່ແມ່ນປະສິດທິພາບ ແຕ່ເປັນຄວາມງຽບ ເຮົາຢູ່ໃນຍຸກທີ່ສັນລະເສີນຄວາມຫຍຸ້ງ ວັດຄ່າດ້ວຍຜົນຜະລິດ ການນັ່ງງຽບໆ ກັບຈອກຊາ ແລະເບິ່ງແສງປ່ຽນບົນຝາ ຮູ້ສຶກເກືອບຈະເປັນການກະບົດ ແຕ່ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ຈິດໃຈສ້າງສັນຕ້ອງການ ພື້ນທີ່ບໍ່ມີຈຸດປະສົງ ເວລາບໍ່ມີກຳນົດການ ຄວາມຫຣູຫຣາຂອງຄວາມຄິດທີ່ຄ່ອຍໆ ສົມບູນໃນຈັງຫວະຂອງມັນເອງ ຄວາມຍ້ອນແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງການສ້າງສັນຄືມັນບັງຄັບບໍ່ໄດ້ ມາຮອດເມື່ອເງື່ອນໄຂເໝາະສົມ ເໝືອນຝົນຫຼັງຈາກການຜະສົມຂອງອຸນຫະພູມ ຄວາມດັນ ແລະຄວາມອົດທົນ ເຮົາສາມາດກຽມພ້ອມ ແລະສ້າງສະຖານະການທີ່ເຊື້ອເຊີນ ແຕ່ຮຽກຮ້ອງບໍ່ໄດ້ ເຊົ້າຮູ້ເຣື່ອງນີ້ ມອບຂອງຂວັນແຫ່ງຄວາມສະຫງົບໂດຍບໍ່ມີເງື່ອນໄຂ

ການຈັດຕົວອັກສອນຄືການຕ້ອນຮັບ ເມື່ອເຮົາເລືອກແບບຕົວອັກສອນ ກຳນົດຄວາມກວ້າງບັນທັດ ປັບຣະຍະຫ່າງບັນທັດ ເຮົາກຳລັງກຽມພື້ນທີ່ໃຫ້ຈິດໃຈຂອງຜູ້ອ່ານຄົນອື່ນມາພັກ ການຈັດຕົວອັກສອນທີ່ດີທີ່ສຸດນັ້ນເບິ່ງບໍ່ເຫັນ ເໝືອນຫ້ອງທີ່ອອກແບບມາດີ ເຈົ້າບໍ່ສັງເກດສະຖາປັດຕະຍະກຳ ແຕ່ຮູ້ສຶກສະບາຍ ແລະຕ້ອນຮັບ ນີ້ຍາກກວ່າທີ່ຄິດ ທຸກການຕັດສິນໃຈມີຜົນຕາມມາ ບັນທັດທີ່ຍາວເກີນໄປເຮັດໃຫ້ຕາເມື່ອຍ ຂອບທີ່ແຄບເກີນໄປເຮັດໃຫ້ໜ້າກະດາດອຶດອັດ ແບບຕົວອັກສອນທີ່ດຶງຄວາມສົນໃຈມາທີ່ຕົວເອງຂັດຈັງຫວະການອ່ານ ນັກຈັດຕົວອັກສອນຕ້ອງດຸນດ່ຽງຕົວແປຫຼາຍສິບຕົວພ້ອಮກັນ ແລະເກນຂອງຄວາມສຳເຣັດຄືບໍ່ມີໃຜສັງເກດເຫັນ ປະຫວັດສາດຂອງການຈັດຕົວອັກສອນຍັງເປັນປະຫວັດສາດຂອງເທັກໂນໂລຍີ ແລະວັດທະນະທຳ ຈາກຕົວພິມເຄື່ອນທີ່ຂອງກູເທັນແບຣ໌ກ ຈົນຮອດໜ້າຈໍສະມາດໂຟນທີ່ເຈົ້າອາດກຳລັງອ່ານຢູ່ ເຄື່ອງມືປ່ຽນໄປຫຼາຍ ແຕ່ສິ່ງທ້າທາຍພື້ນຖານຍັງຄົງເດີม ເຮົາຈະໃຫ້ພາສາຂຽນມີຮູບຣ່າງທາງກາຍະພາບທີ່ຮັບໃຊ້ທັ້ງຄວາມຊັດເຈນ ແລະຄວາມງາມໄດ້ແນວໃດ ສິ່ງທີ່ຄົງຢູ່ຜ່ານການປ່ຽນແປງທັງໝົດຄືຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງຕົວອັກສອນ ແລະຜູ້ອ່ານ ຕົວອັກສອນທີ່ແຕ້ມມາດີໄດ້ຮັບຄວາມໄວ້ວາງໃຈຜ່ານການເຮັດຊ້ຳ ເຮົາອ່ານມັນພັນໆ ຄັ້ງໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ ແລະທຸກຄັ້ງມັນສົ່ງຄວາມໝາຍຢ່າງສະອາດ ງຽບ ແລະໜ້າເຊື່ອຖື ຄວາມສະໝ່ຳສະເໝີນັ້ນຄືຄຳສັນຍາຊະນິດໜຶ່ງ